ਇਕ ਦਰਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਦਿਆਂ

&NewLine;<p class&equals;"wp-block-paragraph"> <strong>-ਤ੍ਰੈਲੋਚਨ ਲੋਚੀ <br><&sol;strong><&sol;p>&NewLine;<&excl;-- WP QUADS Content Ad Plugin v&period; 3&period;0&period;5&period;1 -->&NewLine;<div class&equals;"quads-location quads-ad35905 " id&equals;"quads-ad35905" style&equals;"float&colon;none&semi;text-align&colon;center&semi;padding&colon;0px 0 0px 0&semi;" data-lazydelay&equals;"3000">&NewLine;<amp-ad layout&equals;"fixed" width&equals;300 height&equals;250 type&equals;"adsense" data-ad-client&equals;"ca-pub-1861488811465739" data-ad-slot&equals;"4911303569"><&sol;amp-ad>&NewLine;<&sol;div>&NewLine;&NewLine;&NewLine;&NewLine;&NewLine;<p class&equals;"wp-block-paragraph"> ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਉਥੇ ਉਯਿਆਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਏ।<br> ਉਥੇ ਕੋਈ ਸਖ਼ਸ ਪਿਆਰਾ ਰਹਿੰਦੇ ਏ।<br> ਉਜਲੇ ਬੋਲ ਜੋ ਬੋਲੇ ਲਗਦੈ&comma; ਉਸ ਅੰਦਰ&comma;<br> ਜਾਂ ਜੁਗਨੂੰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਤਾਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਏ।<br> ਅੱਜ ਸੰਤ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਹੁਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਸ਼ਿਅਰ ਹੀ<br> ਮੇਰੇ ਜ਼ਿਹਨ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਤੇ<br> ਨਫ਼ੀਸ ਇਨਸਾਨ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦੋ ਤਿੰਨ ਬਾਰ ਸਬੱਬ ਬਣਿਆ।<br> ਇਕ ਵੇਰਾਂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਦੇਸ ਰਾਜ ਕਾਲੀ ਹੁਰਾਂ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਆਇਆ ਕਿ<br> ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਸੰਤ ਜੀ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ<br> ਏਸ ਤਰੀਕ ਜ਼ਰੂਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਾ। ਕਵੀਆਂ ਦੀ Îਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ<br> ਮਹਿਫ਼ਿਲ ਸੀ। ਸੰਤ ਜੀ ਹਰ ਕਵੀ ਦੇ Îਇਕ-ਇਕ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਹੁ ਨਾਲ<br> ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ। ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ&comma; ਪੂਰੇ ਅੰਤਰ ਧਿਆਨ ਹੋ ਕੇ ਜਿਵੇ ਕੋਈ<br> ਫ਼ਕੀਰ ਇਬਾਦਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।<br> ਉਸ ਮਹਿਫ਼ਿਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੇ ਦੋ ਸ਼ਿਅਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ <br> ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਲਵੱਕੜੀ ਵਿਚ ਭਰ ਲਿਆ। ਅੱਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ<br> ਉਹ ਗਲਵੱਕੜੀ ਦਾ ਨਿੱਘ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ<br> ਸਮਝਦਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਜਾਣਾ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਕਿਸੇ ਜ਼ਿਆਰਤ ਕਰਨ<br> ਦੇ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਖੁੱਲ ਕੇ ਬੋਲਦੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਮਿੱਠਾ ਸੁਰ ਲਾਉਦ ਤਾਂ<br> ਇੰਝ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਖੰਡ ਮਿਸ਼ਰੀ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਮੂਹਰੇ<br> ਫਿੱਕੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹੋਣ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨੂਰਾਨੀ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ<br> ਇੰਜ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਜਿਵੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੰਨ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਵਾਸ<br> ਹੋਵੇ। ਸਿਆਣਿਆਂ ਦਾ ਕਥਨ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦੈ<br> ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੈਠੇ ਨਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿੱਕਾ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇਵੇ ਤੇ<br> ਸੰਤ ਜੀ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋਂ ਜਿੰਨੀ<br> ਮਹੁੱਬਤ ਵੰਡਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਨਿੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਕੋਈ<br> ਵੱਡਾ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਦਰਵੇਸ਼ ਇਨਸਾਨ ਸਨ ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਮਿਲਣੀ ਵਿਚ ਹੀ<br> ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਸੱਚੀਉਂ ਅਜਿਹੀਆਂ<br> ਰੱਬੀ ਰੂਹਾਂ ਧਰਤੀ &&num;8216&semi;ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ। ਅੱਜ ਦੇ<br> ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ &&num;8216&semi;ਤੇ ਹੀ ਹਾਉਮੈਂ<br> ਦਾ ਟੋਕਰਾ ਸਿਰਾਂ &&num;8216&semi;ਤੇ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਪਰ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਇੰਜ ਲੱਗਦਾ<br> ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਤਪਦੇ ਮਾਰੂਥਲ &&num;8216&semi;ਚ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਦਾ ਬੁੱਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਲਹਿ<br> ਜਾਵੇ। ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਧਨੀ ਸਨ&comma; ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ<br> ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਪ੍ਰਤਿਭਾ &&num;8216&semi;ਤੇ ਕਦੇ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ। ਉਹ<br> ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਸਧਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਵਿਚਰੇ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾਂ ਕਿ ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ<br> ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ<br> ਡੂੰਘੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿੰਗ ਵਲੇਵਿਆਂ ਤੇ ਛਲ ਕਪਟ ਤੋਂ ਦੂਰ<br> ਉਸ ਦਰਵੇਸ਼ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਜਹਾਨ ਸੀ।<br> ਜਿੱਥੇ ਬਸ ਤੇ ਬਸ ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ<br><br> ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਇਸ ਤੇਜ਼ ਤਰਾਰ ਦੌਰ ਵਿਚ ਕੋਈ<br> ਇਨਸਾਨ ਏਨਾ ਨਿਮਰ ਤੇ ਏਨਾ ਮੁਹੱਬਤੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੈ&quest; ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ<br> ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਧਰਤੀ &&num;8216&semi;ਤੇ ਚਮਤਕਾਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ<br> ਹੀ ਵਾਪਰਦੇ ਨੇ। ਅੱਜ ਸੰਤ ਜੀ ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ<br> ਮੁਹੱਬਤ&comma; ਸੁੱਚੱ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ-ਮਿੱਠੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ<br> ਸਾਡੀਆਂ ਸਿਮਰਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵਸੇ ਰਹਿਣਗੇ। <br><br><&sol;p>&NewLine;&NewLine;<&excl;-- WP QUADS Content Ad Plugin v&period; 3&period;0&period;5&period;1 -->&NewLine;<div class&equals;"quads-location quads-ad96551 " id&equals;"quads-ad96551" style&equals;"float&colon;none&semi;margin&colon;0px 3px 3px 3px&semi;padding&colon;0px 0px 0px 0px&semi;" data-lazydelay&equals;"3000">&NewLine;<amp-ad layout&equals;"fixed" width&equals;300 height&equals;250 type&equals;"adsense" data-ad-client&equals;"ca-pub-1861488811465739" data-ad-slot&equals;"6110719604"><&sol;amp-ad>&NewLine;<&sol;div>&NewLine;<&sol;p>&NewLine;